Сликата ја прикажува божицата Венера, која излегува од школка на брегот, претставувајќи ја нејзината симболична појава на светот. Венера е насликана во центарот, со грациозно тело и долгa, таласеста коса. До неа се наоѓаат божиците на ветровите, Зефир и Хлорида, кои дуваат и ѝ помагаат да стигне до брегот. Од другата страна, божицата на пролетта, Флора, ја чека со крпа за да ја завие. Сликата има светли, меки тонови и е исполнета со елеганција и хармонија, типична за Ботичели.
„Портрет на млада жена“ од Сандро Ботичели е суптилен и елегантен приказ на жена од времето на ренесансата, веројатно инспириран од Симонета Веспучи, која била позната муза на уметникот. Жената е прикажана во профил, со нежни и префинети црти на лицето, долга, брановидна коса и украс во косата, што ја истакнува нејзината благородност. Позадината е едноставна, што ѝ овозможува на фигурата да доминира. Боите се суптилни, со меки контрасти кои додаваат на нејзината елеганција и смиреност.
Сликата „Двојка на коњ“ од Василиј Кандински е карактеристичен пример на неговиот експресионистички и апстрактен стил. Прикажува коњ со двајца јавачи – маж и жена – кои јаваат низ апстрактен пејзаж, опкружени со светли и живи бои. Фигурите се стилизирани и претставени со смели линии и боја, што ги симболизира љубовта и хармонијата помеѓу нив и природата околу нив.