Оваа слика е создадена околу 1885-1886 година, за време на периодот кога ван Гог студирал уметност во Антверпен. Црната позадина и едноставните тонови го потенцираат морбидниот, но и саркастичниот тон на делото, додека цигарата дава суптилен хумористичен елемент. Сликата се смета за коментар на темите за смртта и животот, како и можеби за последиците од пушењето.
На ова дело се прикажани три фази од животот на жената: детството, зрелоста и староста. Централната фигура е млада мајка која го држи своето дете, симболизирајќи ја плодноста и љубовта. На левата страна е прикажано мало девојче, кое ја претставува младоста и невиноста. На десната страна е постара жена со наведната глава, која го симболизира процесот на стареење и минливоста на времето.
Сликата ја прикажува божицата Венера, која излегува од школка на брегот, претставувајќи ја нејзината симболична појава на светот. Венера е насликана во центарот, со грациозно тело и долгa, таласеста коса. До неа се наоѓаат божиците на ветровите, Зефир и Хлорида, кои дуваат и ѝ помагаат да стигне до брегот. Од другата страна, божицата на пролетта, Флора, ја чека со крпа за да ја завие. Сликата има светли, меки тонови и е исполнета со елеганција и хармонија, типична за Ботичели.
Мона Лиза (или La Gioconda) е познат портрет на италијанскиот ренесансен уметник Леонардо да Винчи. Насликана околу 1503–1506 година, таа се смета за едно од највлијателните дела во историјата на уметноста. Сликата прикажува мистериозна млада жена, за која се верува дека е Лиза дел Џокондо, облечена во темна облека и вешто осветлена преку деликатната техника на Леонардо.