Мона Лиза (или La Gioconda) е познат портрет на италијанскиот ренесансен уметник Леонардо да Винчи. Насликана околу 1503–1506 година, таа се смета за едно од највлијателните дела во историјата на уметноста. Сликата прикажува мистериозна млада жена, за која се верува дека е Лиза дел Џокондо, облечена во темна облека и вешто осветлена преку деликатната техника на Леонардо.
Оваа слика е создадена во 1889 година, во периодот кога ван Гог престојувал во азил во Сен Реми, Франција. Чемпресите, насликани со динамични и брановидни потези, доминираат на композицијата, давајќи чувство на движење и страст. Контрастот на длабоката зелена боја со синото и бело небо создава смирувачка, но и интензивна атмосфера, прикажувајќи ја природата со длабока емоционалност.
„Портрет на млада жена“ од Сандро Ботичели е суптилен и елегантен приказ на жена од времето на ренесансата, веројатно инспириран од Симонета Веспучи, која била позната муза на уметникот. Жената е прикажана во профил, со нежни и префинети црти на лицето, долга, брановидна коса и украс во косата, што ја истакнува нејзината благородност. Позадината е едноставна, што ѝ овозможува на фигурата да доминира. Боите се суптилни, со меки контрасти кои додаваат на нејзината елеганција и смиреност.
Пченкарно поле (Wheatfield) е едно од познатите дела на холандскиот пост-импресионистички уметник Винсент ван Гог. Оваа слика е дел од серијата слики со полиња, создадена во последните години од неговиот живот, додека живеел во селото Овер-сур-Уаз во Франција. Полето е обично претставено со живи и интензивни бои, карактеристични за стилот на Ван Гог, кои ги изразуваат неговите емоции и внатрешна борба.