Пченкарно поле (Wheatfield) е едно од познатите дела на холандскиот пост-импресионистички уметник Винсент ван Гог. Оваа слика е дел од серијата слики со полиња, создадена во последните години од неговиот живот, додека живеел во селото Овер-сур-Уаз во Франција. Полето е обично претставено со живи и интензивни бои, карактеристични за стилот на Ван Гог, кои ги изразуваат неговите емоции и внатрешна борба.
Сликата „Двојка на коњ“ од Василиј Кандински е карактеристичен пример на неговиот експресионистички и апстрактен стил. Прикажува коњ со двајца јавачи – маж и жена – кои јаваат низ апстрактен пејзаж, опкружени со светли и живи бои. Фигурите се стилизирани и претставени со смели линии и боја, што ги симболизира љубовта и хармонијата помеѓу нив и природата околу нив.
Оваа слика е создадена во 1889 година, во периодот кога ван Гог престојувал во азил во Сен Реми, Франција. Чемпресите, насликани со динамични и брановидни потези, доминираат на композицијата, давајќи чувство на движење и страст. Контрастот на длабоката зелена боја со синото и бело небо создава смирувачка, но и интензивна атмосфера, прикажувајќи ја природата со длабока емоционалност.
„Христос со круна од трња“ е ремек-дело на италијанскиот ренесансен сликар Сандро Ботичели, насликано околу 1500 година. Сликата го прикажува Христос во момент на длабока тага и страдање, носејќи трнов венец на главата. Неговото лице е меланхолично, а очите се насочени надолу, одразувајќи болка и смиреност. Зад него се прикажани двајца војници, кои го исмејуваат и дополнително го малтретираат со грубите изрази на лицата. Ботичели ја користи суптилноста на светло и сенка за да создаде емотивен и драматичен контраст, а фигуративните линии се исклучително детални и внимателно изработени, во препознатливиот стил на ренесансата.