„Христос со круна од трња“ е ремек-дело на италијанскиот ренесансен сликар Сандро Ботичели, насликано околу 1500 година. Сликата го прикажува Христос во момент на длабока тага и страдање, носејќи трнов венец на главата. Неговото лице е меланхолично, а очите се насочени надолу, одразувајќи болка и смиреност. Зад него се прикажани двајца војници, кои го исмејуваат и дополнително го малтретираат со грубите изрази на лицата. Ботичели ја користи суптилноста на светло и сенка за да создаде емотивен и драматичен контраст, а фигуративните линии се исклучително детални и внимателно изработени, во препознатливиот стил на ренесансата.
Пченкарно поле (Wheatfield) е едно од познатите дела на холандскиот пост-импресионистички уметник Винсент ван Гог. Оваа слика е дел од серијата слики со полиња, создадена во последните години од неговиот живот, додека живеел во селото Овер-сур-Уаз во Франција. Полето е обично претставено со живи и интензивни бои, карактеристични за стилот на Ван Гог, кои ги изразуваат неговите емоции и внатрешна борба.
Мона Лиза (или La Gioconda) е познат портрет на италијанскиот ренесансен уметник Леонардо да Винчи. Насликана околу 1503–1506 година, таа се смета за едно од највлијателните дела во историјата на уметноста. Сликата прикажува мистериозна млада жена, за која се верува дека е Лиза дел Џокондо, облечена во темна облека и вешто осветлена преку деликатната техника на Леонардо.
Пченкарно поле (Wheatfield) е едно од познатите дела на холандскиот пост-импресионистички уметник Винсент ван Гог. Оваа слика е дел од серијата слики со полиња, создадена во последните години од неговиот живот, додека живеел во селото Овер-сур-Уаз во Франција. Полето е обично претставено со живи и интензивни бои, карактеристични за стилот на Ван Гог, кои ги изразуваат неговите емоции и внатрешна борба.
Сликата ја прикажува божицата Венера, која излегува од школка на брегот, претставувајќи ја нејзината симболична појава на светот. Венера е насликана во центарот, со грациозно тело и долгa, таласеста коса. До неа се наоѓаат божиците на ветровите, Зефир и Хлорида, кои дуваат и ѝ помагаат да стигне до брегот. Од другата страна, божицата на пролетта, Флора, ја чека со крпа за да ја завие. Сликата има светли, меки тонови и е исполнета со елеганција и хармонија, типична за Ботичели.